Belzebub

Belzebub nie przychodzi po duszę. On czeka, aż sama przyjdziesz.

Kadzidło unosi się pierwsze — dymne, sakralne, jak liturgia odprawiana w złym kościele. Czarny pieprz uderza ostro i pewnie, bez ostrzeżenia, bez przeprosin. Black opium wchodzi potem — zmysłowe, odurzące, zbyt piękne żeby mu nie ulec. A paczula osiada na samym dnie, ciemna i ziemista, jak coś, co było tu długo przed tobą i zostanie długo po.

Dla tych, którzy wiedzą, że pokusa nie jest grzechem. Grzechem jest jej odmawiać.