Diabelskie Piękno

Diabelsko Piękno nie ostrzega. Po prostu uderza.

Otwiera się jasno i bezczelnie — cytryna, mandarynka, pomarańcza — jak uśmiech, który wie, że jest zbyt piękny, żeby mu odmawiać. Potem wkrada się fiołek, delikatny i pozornie niewinny, a za nim cyklamen — chłodny, kapryśny, nieuchwytny. Na samym końcu róża. Nie prosi o uwagę. Ona już ją ma.

Dla tych, którzy wiedzą, że najpiękniejsze rzeczy zawsze mają w sobie coś z diabła.