Kostucha

Kostucha nie spieszy się. Ona zawsze zdąży.

Black opium uderza pierwszy — zmysłowy, ciemny, nieodwracalny jak wyrok. Czarny pieprz iskrzy ostro tuż za nim, suchy i bezlitosny. A potem lilia — blada, zimna, niemal święta. Taka jaką kładzie się na piersiach tych, którzy już nie wstaną. Razem tworzą coś, czego nie da się zignorować. Coś, co idzie za tobą.

Bo Kostucha nie przychodzi z hałasem. Przychodzi w zapachu, który już znasz.