Lady Makbet

Lady Makbet myła ręce. Zapach został.

Czarne winogrono otwiera ją — dojrzałe, ciemne, słodkie do granicy grzechu. Geranium wchodzi różowo i ostro, jak kwiat trzymany w zaciśniętej dłoni. Skóra pojawia się potem — sucha, zmysłowa, nieludzko pewna siebie. A opium zamyka wszystko gęsto i nieodwracalnie, jak kurtyna opadająca po ostatnim akcie.

Dla tych, które wiedzą, czego chcą. I biorą to.