Truchło

Truchło nie jest końcem. Jest początkiem czegoś, czego nie da się nazwać.

Jaśmin — słodki, niemal mdły, jak kwiaty złożone na grobie, które jeszcze nie więdną. Paczula wchodzi cicho, głęboko, wsiąka w skórę jak ziemia po deszczu. Trufla — luksusowa, podziemna, wydobyta z ciemności. A czarny pieprz domyka wszystko ostrym, pewnym akcentem — jak ostatnie słowo, które zostaje w powietrzu długo po tym, gdy milkniemy.

Dla tych, którzy wiedzą, że rozkład i piękno to dwie strony tej samej tajemnicy.